8/3/2008 - Bir hikaye buldum çok güzel okumanızı öneririm

Merhaba arkadaşlar , ben Selin. 2. sınıfa giden bir öğrenciyim. Kahvaltımı düzenli olarak yapıyor , dişlerimi fırçalıyorum.Ama ben sizin gibi koşup oynayamıyorum..Ama sizin hepinizi birer birer tanıyor adlarınızı biliyorum.Çünkü sizleri gizli gizli izliyorum. Ben hep evde oturuyorum. Tv izliyor , ders çalışıyorum.Okula babam götürürken sizler tek başınıza gidiyorsunuz. Kimbilir bana ne oldu diye soruyorsunuzdur.Bana ne mi oldu? Anlatayım.

Ben de sizler gibi koşup oynuyordum 5 yaşındayken. Top oynuyor , lastik atlıyordum. Birden topu arkadaşım attı ve ben tutamadım.Top caddeye çıktı ben koştum , koştum ama sonanda caddeye çıktığımı farketmemiştim.Ve araba çıkageldi.Sonanda durdu ama ben yerdeydim. Bacağım kırılmıştı.Zaten hiç hissetmiyordum bacaklarımı.Kıpırdatamıyor , oynatamıyordum. Şimdi sizleri çok kıskanıyorum. Birçok arkadaşım ziyarete geldiğinde göz yaşlarımı tutamadım. Siz siz olun sakın sağınıza solunuza bakmadan caddeye çıkmayın. Ben şimdiden şükrediyor , dua ediyorum. Neden? Ölmediğim için. Sizin bacaklarınız şuan sağlam ama ileride ne olacağını bilemezsiniz. Şöyle cümlemi tamamlayayım.

"Ne oldum değil , ne olacağım demelisiniz" derim...